Godzina 8:22 dnia 2.10.2014. Imieniny obchodzą: Dionizy, Teofil, Sława

MODLITWA BŁAGALNA PROŚBY

1. W historii Zbawienia.

a. Od początku dziejów Zbawienia płyną do Boga błagania, prośby. Bóg Izraela jest miłosierny, wierny, litościwy, łaskawy, cierpliwy (por. zwłaszcza Wj, Pwt, Ps).

Oczekuje próśb i wysłuchuje je. Błaganie, rozlega się przy różnych okazjach, np. w modlitwie Salomona przy radosnym poświęceniu świątyni (1 Kri 8, 22-53; 2 Krn 6,12-42), ale zwłaszcza w chwilach trudnych dla Izraela. Prośbami i błaganiami naznaczone sąPsalmy:

„Usłysz głos mego błagania, gdy wołam do Ciebie, gdy wznoszę ręce do świętego przybytku Twego. Pan moja mocą i tarczą! Moje serce Jemu zaufało: Doznałem pomocy, więc moje serce się cieszy i pieśnią moją Go sławię." (Ps28,2.7)

„Ku Tobie, Panie, wznoszę moja duszę, mój Boże, Tobie ufam: niech nie doznam zawodu! Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem samotny i nieszczęśliwy. Oddal uciski mojego serca, wyrwij mnie z moich udręczeń!" (Ps25,1.15-16)

b. W Nowym Testamencie. Bóg jest „Bogaty w miłosierdzie" (Ef 2, 4), jest Ojcem (Abba), a ludzie dziećmi umiłowanymi, których próśb oczekuje i je wysłuchuje. Jednorodzony Syn Ojca - Chrystus sam wysłuchuje wielu próśb i spełnia je, oraz zachęca:

„Proście, a będzie wam dane, kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto

prosi otrzymuje. [...JOjciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą." (Mt 7,7.11)

„Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo." (Mt 9,38)

Chrystus zapewnia: „Wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie" i uczy modlitwy: „Ojcze nasz..." pełnej próśb (Mt 6,8-13), zapewnia też: „poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni"(J 14,13.14; 15,7.16; 16,23). Jezus zachęca do prośby w Jego Imię, dla chwały Ojca. Szczególnie mocna w tej sprawie jest mowa pożegnalna w Wieczerniku. Jezus sam prosi Ojca i kończy życie na krzyżu z prośbą „Ojcze, przebacz im.." (Łk23,34).

Św. Paweł zapewnia, że prosi „we wszystkich modlitwach" (Rz 1, 10), zwierza się: „Trzykrotnie prosiłem Pana..." (2 Kor 12,8); wzywa: „Weźcie [...] Słowo Boże wśród wszelakiej modlitwy i błagania. Przy każdej sposobności módlcie się w Duchu! Nad tym właśnie czuwajcie z całą usilnością i proście za wszystkich świętych i za mnie..." (Ef 6, 17-19). Ostatnia księga Pisma Św., Apokalipsa, kończy się prośbą, błaganiem „Amen. Przyjdź, Panie Jezu!" Marana tha!" (Ap 22,20).

Jak widać, Nowy Testament pełen jest modlitw prośby i zaproszeń do niej.

2. Rodzaje modlitwy prośby.

Prośba to najczęstsza modlitwa do Boga. Często nazywana jest po prostu modlitwą, jest z nią utożsamiana. Najczęściej z prośbą zwracamy się do Boga, gdy sami jesteśmy bezradni, oczekując, że Bóg zaradzi naszej niemożności. Często modlimy się prośbą, gdyż inaczej nie umiemy, nie potrafimy.

Właściwa postawa jest inna, apolega na uznaniu, że:

  • jesteśmy dziećmi Bożymi, jesteśmy w ręku Boga, to znaczy, że całe nasze życie, teraz i na przyszłość zależy od Boga. Jako człowiek mam trwać w Bogu.
  • Wszystko otrzymuję od Boga: życie, sens, siły, wolność, rozwój, wzrost duchowy, zdolność do miłości, świętość itd. I mam o to prosić!
  • Bóg ma do zaofiarowania wszystko, działa nieustannie, wyprzedza moje prośby (Mt 6,8b). Ma więcej, niż ośmieliłbym się prosić. „Mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej, niż prosimy czy rozumiemy" (Ef 3,20).
  • Owszem więcej: „To Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z [Jego] wolą" (Flp 2, 13). To Bóg przez Ducha Świętego wzbudza „chcenie" zaspokojenia potrzeb, a zatem i próśb.
  • Bóg kocha wszystkich, stąd pragnie naszych próśb za innych, za braci, za bliźnich: za konkretne osoby, w szczegółowych sprawach, ale także za „wszystkich świętych", w sprawach wspólnych, za społeczności: „Zalecam więc przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością" (1 Tm 2,1-2).
  • Paweł wzywa także pewne osoby w sposób szczególny do modlitwy prośby, np. wdowy, ale tylko wówczas: „Ta, która rzeczywiście jest wdową, jako osamotniona złożyła nadzieje w Bogu i trwa w zanoszeniu próśb i modlitw we dnie i w nocy." (1 Tm 5,5)

Widzimy więc, że modlitwa prośby, może pochodzić od wszystkich, zwracać się o wszystko i za wszystkich „zgodnie z wolą Bożą".

3. Warunki modlitwy prośby.

  • Wiara i ufność: „Jeśli będziecie mieć wiarę, a nie zwątpicie [...] otrzymacie wszystko, o co na modlitwie z wiarą prosić będziecie." (Mt 21,21-22) „Dlatego powiadam wam: wszystko, o co w modlitwie prosicie, stanie się wam, tylko wierzcie, że otrzymacie." (Mk 11,24)
  • Miłość: Sam Jezus wzywa do wspólnej i „zgodnej" modlitwy (zob. Mt 18,19) poprzedzonej przebaczeniem: „A kiedy stajecie do modlitwy, przebaczcie, jeśli macie coś przeciw komuś" (Mk 11,25).
  • Wytrwałość: „Proście [...], kołaczcie [...], szukajcie [...]." (Mt 7, 7-11) z uporem, wręcz natrętnie. Jezus przez przypowieści tłumaczy konieczność wytrwałej modlitwy. Przekonuje słuchaczy, że „zawsze powinni się modlić i nie ustawać [...]. Bóg [...] weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego." (Łk 18,1-7) „W modlitwie wytrwali!" (Rz 12,12) Chrystus chce naszych próśb zanoszonych nieustannie, z wytrwałością.
  • Szukanie woli Bożej - istotny warunek. Jezus uczy, że istotną częścią modlitwy próśb jest wołanie do Boga „Bądź wola Twoja". Jezus sam daje przykład w swojej modlitwie w bardzo trudnym momencie życia w Ogrójcu „Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak, nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!" (Łk 22, 42). Jezus zapewnia „Moim pokarmem jest pełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło" (J 4,34). Oznacza to, że mamy prosić o wszystko, ale zawsze „zgodnie z,wolą Bożą". Pozostaje sprawą ważną „rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe" (Rz 12,2b), a tego chce dla nas Bóg.
  • Prowadzenie przez Ducha Chrystusowego, konieczne jest zawsze, także w modlitwie prośby; aby podejmować „trud posłuszeństwa", trzeba przy każdej sposobności modlić się w Duchu (Ef 6,18), a Ojciec nie tylko da zwyczajne dary, ale samego „Ducha Świętego, tym, którzy Go proszą" (Łk 11,5-13).